okxe9 toegegeven, het was goodmoring America! Maar ik vind Den helder ook goed klinken.
Misschien ben ik de enigste die dat vind :-/ Bestaat natuurlijk een mogelijkheid.
Het is best vroeg in de ochtend en ik voel me blij. Ik ben blij, en ook een beetje trots. Okay, best wel een beetje trots :-$ Eigenlijk niets voor mij, maar een klein compliment kan je zomaar ineens van de daken laten schreeuwen. Ik doe mee aan een verhalen wedstrijd, naast mijn verhalen op wizardzone, de verhalen die nog niet gepost zijn en top secret op mijn computer staan, mijn boek dat ik wil schrijven, kortom mijn leven vol met van die facineerende lettertjes en woorden die op hun beurt weer zinnen maken en dus een verhaal kunnen vertellen. Dat doen ze altijd wel eigenlijk, want je hebt meer dan genoeg verhaal soorten/ types. Van informatief tot romantiek tot drama en pure griezel.
Enfin ik had uiteindelijk voor die wedstrijd mijn eerste verhaal af.

Je kreeg 52 titels, waarvan je een verhaal moest maken. Je mocht kiezen welke je wilde doen. De eerste sprak mij al meteen aan. De titel was: De zilveren viool. Ik ben iemand die soms naar een titel kan kijken, en daar dan al een heel verhaal in ziet. Van A t/m Z zit het in mijn hoofd, alleen de juiste woorden nog vinden die daar dan bij horen, dat is noodzakelijk.

verhaal, de zilveren viool

Zie hierboven de link naar mijn verhaal, xe9n het commentaar. Dat commentaar doet me bijna vliegen van vreugde. Iedereen zegt dat ik moet blijven schrijven, dat ik precies aanvoel hoe een verhaal in elkaar zit. Ik heb zelf het idee dat dat misschien wel een beetje overdreven is, maar het onderstaande commentaar is gewoon fijn om te lezen. Het beste tot nu toe van de zilveren viool. Daar mag ik toch een klein beetje blij om zijn ^__^
Ondanks mijn dysleksie weet ik het toch te fixen. Eigenwijze spellingscontrole of niet, het werkt toch.

Het is misschien stom dat ik zo opgewonden daarover ben, en blij en trots tegelijk.
Ik heb het te vaak te horen gekregen van m’n ex. Ik moest volwassen worden, hij vond het niet goed dat schrijven mijn lust en mijn leven was, zelfs toen al.
Ik denk dat heel weinig mensen het echt zullen snappen dat ik het liefst de hele dag enkel zou schrijven.
Ze weten niet hoe het is om niet te schrijven denk ik. Voor mij is het vreselijk.
Maar in tegenstelling tot wat mijn ex deed, slaan hun je niet omdat je weer zit te schrijven. Omdat je trots bent op je verhalen.

Gek… ik vind het heel moeilijk om te zeggen wat er gebeurd is, maar ik heb nu het toch gezegd. Een beetje. Het oppervlakkige deel dat hij me sloeg. Nu ik het wel weer bewust schrijf, valt het weer zwaarder. En toch wil ik het nog op schrijven hier. Maar ik heb nog tijd zat, nietwaar?
Een klein begin heb ik nu toch al. Het is een begin.

Maar om dat nog even weg te stoppen weer. Over dat verhaal en het commentaar, dat is gewoon geweldig. En positief. En het is gewoon een aanmoeding om door te gaan eigenlijk

liefs, N.

snik, snik… waarom is het toch zou warm? nog even en ik zie luchtspiegelingen, spiegelluchtingen, fatamorgana’s en morganafata’s.
Wat een idioot van een zon eigenlijk. zomers maakt ie het onverdraagelijk heet, en in de winter is het weer te koud omdat hij te lui is zijn werk te doen. gewoon wat verdelen is beter. Verdraagbare zomers en winters. Persoonlijk vind ik dit best wel een goed plan… hoewel…. hoe gaat het dan met de zeespiegel? Word die niet te hoog dan omdat het water op de noordpool steeds een beetje meer smelt? Misschien is de winter dan toch nog ergens goed voor, want ik kan niet zo goed zwemmen, eigenlijk niet ! :-p

Op het moment ben ik aan het schrijven aan non harry potter one shots. Verrassend hea Het is voor een andere website dan wizardzone, dus weer eens iets anders
Het is nog best lastig. Ik weet wat ik wil schrijven, maar hoe zet je het op papier. Ik heb helaas de handicap dat ik woorden door elkaar zet. een voorbeeldje:

"Dat de muziek vol gevoel en emotie zit dat ik speel."

Geen correct NL. en dan prop ik soms een Vlaams woordje erin waardoor m’n spellingscontrole op tilt slaat. Oh ja… hij is content met mij. Maar willen wij twee vriendjes van elkaar worden moet hij toch eens Vlaams gaan leren vind ik. Het is een zeer mooie taal al schelden veel mensen het Vlaams uit voor een dialect!! Hoe durven ze eigenlijk. Net als dat men zegt dat Fries een dialect is. Het is een officieel erkende taal. Maar bepaalde mensen zijn gewoon oliedom.

Op het moment zit ik dagboek van een herdershond weer te kijken, met Kapelaan Odekerke. Het is en blijft een leuke serie, ver voor mijn tijd maar dat maakt niet uit. Dat was Gone with the wind ook. Zeer ver voor mijn tijd. En die vind ik ook zeer leuk. Met name Rhett natuurlijk. <333

Nou ik ga maar weer verder met waar ik mee bezig was, wegsmelten en schrijven.

byebye

Een jaar niet geblogd, maar dat wil niet zeggen dat ikzelf ook stil heb gestaan natuurlijk. Zeker mijn dvd verzameling is in de tussentijd uitgegroeid naar een schandalige hoeveelheid van 500 dvd’s.
Nou ja, volgens m’n beste vriend is het verbazingwekkend hoeveel dvd’s ik kijk, en dat ik de meeste films dus ook gewoon onthoud. Daarbij herkijk ik ook vaak nog films… en naast de films heb ik ook enkele complete, tot bijna complete series. Gewoon om een paar op te noemen die ik compleet tot bijna compleet heb:

the x-files, buffy the vampire slayer, elfenlied, death note, gilmore girls, bones, supernatural, ghost wisperer.
En dan heb ik een paar nieuwe verslavingen:
Gone with the Wind, en dan heb ik het natuurlijk over Rhett (zwijmel)
Twilight, en dan natuurlijk met name Edward Cullen (7de zwijmelhemel) ik bedoel… als je hem ziet, wie wil je dan nog meer? Edward heeft gewoon alles wat een vampier moet hebben. Zelfs Dracula, Angel en Spike hebben lang niet wat Edward heeft. Oh ja, en Mick st. John komt enkel een beetje in de buurt voor een paar procent.

Mijn crush voor Romeo Wolkenveldt heb ik echter nog steeds. Ben nog niet naar Harry Potter geweest maar als het zo door gaat dan ga ik nog zo’n 3 keer deze keer erheen. Heerlijk. Ik ga het niet allemaal in 1x plannen hoor. Ik plan gewoon alles apart, dat wordt dan 3x genieten van Remus Lupos. Want dat is en blijft nou eenmaal een zeer lekker ding. Hoewel … Romeo is natuurlijk veel en veel leuker. Mijn prince charming op het witte paard. ^__^

O.k… ik zit me nu kapot te ergeren… Waarom moeten mensen met ziekten schelden? Zit hier een buurjongen de hele tijd met kanker te schelden. Jemig. Hij mag blij wezen als hij dat nooit krijgt. Lekker ongevoelig en aso hoor.
Ik kan dat niet verstaan hxe9, dat mensen dat soort dingen zeggen. Ze doen er genoeg mensen pijn mee. Kloothommel <_< Kan niet iemand hem even een flinke oplawaai geven dat hij zijn kop houd?

Maar goed, ik was bezig over Romeo… ik weet niet of ik het ooit had gezegt maar de acteur die kingsley shacklebolt/romeo wolkenveldt speelt is wel veel en veel ouder dan mijn romeo. die van mij is rond de dertig, iets er net over, maar niet zo oud als mijn moeder. mam is van 3 januari 1949 en de acteur is van 20 oktober 1949.
Maar toch is het wel een van mijn favoriete acteurs.

Hm, ben trouwens ook een site aan het maken voor mijn verhalen. moet hem nog opbouwen, maar dat komt wel. Ik zit veel te schrijven, dat is bijna de hele dag door naast de momenten dat ik lig te slapen natuurlijk xD
Ik ben nu bezig met zo’n 4 verhalen, en daarnaast zit ik de persoonlijkheden van m’n personages uit te werken.
Ook wat betreft m’n verhaal ideexebn ben ik bezig als ik even geen zin heb om verder te gaan met schrijven. En dan ben ik bezig met een non harry potter verhaal. Ik wil kijken of die gepubliceerd kan worden als hij klaar is. De verhaallijn heb ik al, maar ik zit nog met namen. En daarin ben ik weer vreselijk kritisch. Namen moeten iets betekenen bij mij. Mijn heldin bijvoorbeeld, moet een sterke naam hebben, waarin kracht zit. Okay, het klinkt idioot, maar bepaalde naambetekenissen zijn wel heel sterk. Zo had ik voor een verhaal van mij de naam Acantha gekozen, ze was het kind van Tops. Nou is de naam Nymph van Nymphadora afgeleid van Nymfen een soort feexebn. In het oude griekenland had je verschillende soorten Nimfen, bosnimfen etc. Nou ja, Acantha, die naam had ook te maken met Nimfen. dus vandaar de keus van de naam voor het kind van Nymphadora. Okxe9 misschien klinkt het allemaal te perfectionistisch maar het is wel wie ik eigenlijk ben. :$ Best stom denk ik eigenlijk dat ik zelfs met iets wat voor mij iets ontspannends is, ik daarmee ook al zo perffectionistisch ben :$ Idioot!!
Maar goed, misschien is het wel omdat ik niet hou van half werk ofzo? En het kind van Tops, kan je toch moeilijk Klaartje noemen ofzo.

Nou ja, ik ga maar eens verder met stunten met m’n verhalen.

Doeiiii, liefs, Veertje oid

Ik ben er weer.
Ik had een nieuw weblog gemaakt, maar in al die tijd 3 berichtjes daar gepost. Ik denk dat ik toch liever dus dit weblog heb Het is hier vertrouwder denk ik?

De reden van m’n lange afwezigheid is vooral dat ik wat meemaakte met ziekenhuizen. Dat vermoeid je gewoon zo zeer.

Ik heb afgelopen oktober een vrij zware operatie ondergaan. In mijn ruggenmerg is er een draad geschoven En daar zaten weer 5 kleinere draadjes. Die kleine draadjes zijn verbonden met mijn zenuwuiteinden, en die zenuwuiteinden  liepen weer naar een grote zenuw die naar mijn rechterbeen liep. (erg verwarrend maar ik kan het echt niet beter uitleggen :$)
Nou ja, ik moest na die operatie een week plat in het ziekenhuis liggen, waarna ik een tweede operatie kreeg. Daar keeg ik een kastje in mijn onderbuik, en dat kastje werd weer vastgezet aan de bedrading.
Al met al klinkt het makkelijk maar das was het niet. de eerste ok duurde 5 uur zoiets. 5 uur lang zaten ze in mijn ruggenmerg te poeren en ik mocht niet in slaap vallen of me bewegen. das een opgave zenne!
Operatie 2 duurde 3 a 4 uur maar toen mocht ik lekker maffen. Nou ja, vlak voor de narcose kreeg deze muts een paniekaanval omdat ze nou eenmaal zo’n scijtlijster is dus dan weet je het wel. Slecht de narcose in, en slecht wakker geworden. Ach ja.

Nou, dit is voor nu even weer even bijgekletst. Sorry dat ik ook niet op jullie webloggen ben geweest :$:$ Ik had er de energie gewoon absoluut niet voor. Zo erg gewoon.

Maar nu gaat het iets beter. Ik ben ook van plan om gewoon eindelijk eens te vertellen wat er gebeurd is. Het moet gewoon. Nou ja, het moet van mezelf. Maar dat komt allemaal wel.

Hm, toch al een leuk feitje is dat ik een studie wil beginnen met rechten. Maar ik weet nog niet wat, dus dat ben ik nog aan het uitzoeken

voor nu ga ik jullie toch laten

Doeiiii -xxx- Tops  (of hoe je me noemen wilt LOL)

Daar was ik dus weer. Tijdje terug dat ik hierop geweest ben, maar aangezien ik geen ongewenst projectiel meer op mijn weblog heb gekregen, heb ik besloten toch nog verder te gaan met deze weblog.
Ik heb elders ook nog wel een weblog, en probeer een site op te zetten die op zichzelf draaid, maar goed, dat is nog even uitzoeken geblazen.
Wat is er allemaal te vertellen. Veel. Onder andere dat de schildpad weer mijn vinger er heeft af proberen te bijten. Raar konijn is dat hoor, die schildpad.
Ik zelf ben momenteel nog altijd een junkie. Zoals mijn moeder zegt tenminste haha. Door de morfine kijk ik blijkbaar nogal lodderig soms uit m’n ogen. Great. Ik heb lodderogen.
Nou ja, hopelijk raakt dat met een nieuwe bril over
Die ligt 7 mei op me te wachten bij de brillenzaak.  Het was van -2,5 naar -4 en een beetje gegaan. Laatste keer dat ik mijn ogen op liet meten vorige week was dat geloof ik.. kreeg ik te horen dat ik nog een puntje naar achter ben geschoven. Het kan niet op. Nou ja, als montuur heb ik weer een soort harry potter bril. Tja sorry, eigenlijk heeft harry meer die bril van mij gestolen hoor! Ik loop al vanaf de baarmoeder met zo’n bril op mijn neus
Hm,wat betreft mijn drugsvoorraad die is hetzelfde gebleven. Thuiszorg zit er alleen iedere keer mee te hannessen. Logisch, deed ik zelf ook al die eerste keer. Vandaar dat ik het met alle liefde van de wereld overdraagde aan de thuiszorg XD
Ik ben ondertussen verklaart tot Romeo addict. Vind ik meevallen, maar blijkbaar valt het niet mee… Raar hoor, heel raar. Ik ben nochtans ook remus en tops addict. *kijkt lief en onschuldig*

Sja, en wat nog meer te schrijven. Vanmorgen was ik even niet met mijn hoofd bij de les. Of is het de les bij het hoofd? In elk geval was vergeten mijn pillen te nemen, en dat pootje maar chagerijnig worden.. Jaaa logisch. Heb ze nu later ingenomen, maar ben nu behoorlijk misselijk. Ach ja, eigen schuld. Mea Culpa Maxima.

Hm, verder weet ik echt even niks te melden. Ik ga het weblog in elk geval weer oppakken en weer informatie geven over de in & outs van hier in de Noordelijke Noordkop. Oh ja, en jullie krijgen nog een verslag van mij van een dokter die dacht dat ik een konijn was. Soor Alice in wonderland verhaal.. tenminste daar kwam ook een nijn in voor

Nou ik ga ervandoor. Arriverderci! Au revoir! Auf wiedersehen! Goodbye! en wat je nog meer kan verzinnen als je afscheid neemt

Eigenlijk wil ik mijn weblog verwijderen. Maar ik ben er niet zo zeker meer van. Moet ik het verwijderen door zo’n zielig persoon zoals die ex van mij is?

Hij zet hier steeds berichtjes neer. Ik verwijder ze steeds weer.
Ik zet het nu voor eens en voor altijd hier neer Franck, je bent een zielig persoon, en de hel zal je zelfs nog uitspugen!

Ik ben het gewoon zo zat met die lul. Sorry voor mijn taalgebruik, maar zo’n persoon is de naam mens onwaardig.

‘k heb in elk geval ergens anders een weblog. jullie kunnen me via nymphadora_tonks1984@hotmail.com bereiken. Hij kent mijn email toch, want daar zit hij mij ook op lastig te vallen.

en ik meen het. Nog een keer, en ik zal hier werkelijk alles neerzetten wat hij mij geflikt heeft. Dan mag het van mij part de hele wereld over gaan.

Ik ben zo ontzettend verontwaardigd!
Waarom? Dat zal ik jullie vertellen.
Ik heb bij WMO een aanvraag ingediend voor een vervoersvoorziening.
Vandaag kwam er iemand langs. Wat een MEGATRUT! Sorry dat ik het zo zeg maar die is gewoon niet geschikt voor haar werk.

Ze komt binnen en gaat zitten. Meteen al de vraag.
Zit je de hele dag in die rolstoel.
Ja, ik zit de hele dag in de rolstoel. Dat is het enige waar ik nog goed in kan zitten op het moment.
Dan… hoeveel meter kun je lopen.
Ik: niet veel. Ik heb al moeite met naar de wc lopen met twee krukken.
zij: ah, je kunt best 100 meter lopen. en ze schrijft dat op.
Dan: Hoe staat het met contact met kennissen.
Ik eerlijk: slecht want ik kan nergens heen, wat betreft drempels van huizen etc.
Zij: daar kan je makkelijk overheen.
Ik: nee, dat kan ik niet want ik kan die opstap niet maken.
Zij: Je bent jong dus dat kan je makkelijk.
ik: Nee, dat kan ik niet, want dat is gewoon te zwaar voor mij.
Zij lult erover heen met de vraag hoe het douchen gaat. Doe je dat zelfstandig het wassen.
Ja, ik was me zelfstandig. Natuurlijk heb ik momenteel wel thuiszorg, maar ik kan natuurlijk wel mijzelf inzepen etc, mankeer niks aan me handen.
Dan: hoe ga je de trap op.
Slecht. Ik kan alleen naar boven met mijn vader achter mij, of de thuiszorg voor mij en dan hang ik op de leuning.
Zij: ah, zo’n jong iemand huppelt zo naar boven.
Huppelt.. mijn linkerenkel raakt overbelast. Rechterarm/schouder zit rsi in.. huppelt naar boven
ik vertel dat, maar zij gelooft me gewoon niet. Klinkt zwaar beledigd als ze zegt: nah, dan zal ik dat dan wel te licht inzien zeker. Man, ik zweer het, ze klinkt net zo arrogant als die moer van m’n ex. Precies net zo’n type.
Nou dan krijg je over het vervoer. Ja, ik ga geen scootmobiel aanvragen, want ik wil dat je een handbike gaat krijgen.
Ik: ik wil een scootmobiel. Met zo’n handbike kan ik geen boodschappen doen. Met een scootmobiel kan ik tenminste nog flink wat boodschappen meenemen.
Zij: Nou je hebt taxi vervoer dan neem je die voor het boodschappen doen.
Ik: en kom ik daarmee in met zo’n handbike?
Zij: nee, want als je daarmee boodschappen gaat doen dan hoef je geen taxi te nemen.
Ik: en hoe ga ik dan al mijn boodschappen meenemen?
Zij: dan vraag je dat maar aan kennissen.’
Ik: dat kan niet want die kunnen dat niet altijd doen.
Zij: nou, er zijn genoeg mensen die zich ook redden zonder kennissen.
Met een handbike kom je trouwens niet in winkels binnen.
ik met die info in mijn kop: Hoe ga ik dan in winkels lopen?
zij: Er zijn genoeg mensen met dat probleem met een handicap. Dan ga je maar met je krukken.

zien jullie mij al strompelen achter een winkelwagentje op krukken? Ik kan nauwelijks de wc halen en dat is nog geen twee meter.
Ik zweer het, met dat kutwijf was gewoon niet te praten!
Hoe je het ook zij, dat je niet op kennissen kan rekenen, ze wilde er niet aan.
Dat noem ik dus discriminatie van ee gehandicapte. Je hebt wat en gelijk heb je niks te vertellen. Ze kan me wat, maar die handbike stopt ze maar in haar hol desnoods.
Je wordt behandeld als een onmondig figuur. Je word vernederd door zo’n figuur.
WMO hoort de zelfstandigheid van mensen met een beperking juist te vergroten, wat zij doet is mijn zelfstandigheid beperken. Met zo’n handbike kom ik net zo ver als dat ik nu kom, nergens. Want ik red het niet naar de stad enzo, daar ben ik lichamelijk gewoon niet toe in staat. Ik ga mijn contactpersoon van MEE bellen. Mijn pa gaat morgen WMO bellen en misschien ook de ombudsman had hij het over, en politieke partij wilde hij het bij neerleggen.
Wat is dit voor klotezooi?
Snappen jullie het? Ik niet namelijk.
Ik ben hier gewoon woedend over. Echt woedend. Ik was haar het liefs aangevlogen, werkelijk waar.
Ik ben gehandicapt en volgens WMO hoor ik dus andere mensen lastig te vallen met mijn handicap. Dit is gewoon absurd. Werkelijk absurd.
Dit is puur discriminatie, en achterstelling van iemand met een beperking.

Wat een hufters.
Begrijpen doe ik het niet.
En een handbike wil ik niet.
Ik kan er niet eens mee rijden. De rolstoel die erbij zit is hartstikke slecht voor mijn been.
Oh ja, nog zoiets.
De dokter heeft gezegd dat ik nooit meer zal kunnen lopen, dat is gewoon een feit.
Wat zegt mevrouw weetal?
Je zal heus wel weer kunnen lopen.
Goh, ze is blijkbaar nog slimmer dan een dokter? Ze is slimmer dan drie dokters bij elkaar?
‘t is echt niet te geloven, serieus.
Ik ben echt heel benieuwd naar jullie mening.

Groetjes, Veronique

Ik ben weer terug uit het ziekenhuis. Van 8 februari tot 24 februari heb ik erin gelegen.
Lange tijd, dat is waar, maar ik ben jullie nog lang niet vergeten hoor. Ik ga jullie ook zo even proberen te antwoorden. Als me dat lukt, want ik heb een hele zooi aan medicatie. Ik zal ze voor jullie straks weer eens opschrijven. Maar eerst even mijn avonturen in het ziekenhuis.

8 februari moest ik er dus zijn. Ben met mijn ouders gegaan. Tasje netjes ingepakt, en met de auto naar Gemini ziekenhuis. Ik moest me melden bij de gastvrouw, die ging met mijn ouders en mij mee naar de afdeling waar ik kwam te liggen dat was 3 oost. Aan het raam. Ik lag toen alleen op de drie persoons kamer, dus mocht kiezen. Lekker aan het raam. Op slapeloze nachten kan je dan uit het raam staren naar de auto’s die voorbij rijden. Ik had uitzicht op de Linieweg, in de verte zag ik de watertoren en aan de andere kant het kerktorentje van de Bethelkerk. De Bethelkerk staat bij de Seringenlaan, en ik woon in een zijstraat daarvan. Dus kon ik toch altijd even een beetje naar mijn ‘huis’ kijken.
Naja de eerste dag kreeg ik gelijk een infuus met morfine. Ook kreeg ik 120 mg morfine in pilvorm, en de morfine werd elke dag opgehoogd.
Ik was behoorlijk junkerig door de morfine. Vreselijk suf, en ook chagerijnig. En ik zei rare dingen. Enkele morfine annekdotes die ik heb gehoord van mijn ouders:

"Mijn ouders gingen naar huis omdat mijn kat nog buiten was. ik verstond het verkeerd en ik begreep dat mijn kat buiten aan het fluiten was… sja… ik geef de morfine maar de schuld."

"Zo kreeg ik mijn toetje, bij het avondeten. Ik had nog geen trek erin dus liet het even staan, zegt de assistent voor de gein dat ik het wel op moest eten, want het moest voor 6 uur op zijn. Het was kwart voor 6. Ik denk dat ik door de morfine het niet door had, want ik pakte het toetje en ging het snel opeten. Mijn ouders vroegen wat er aan de hand was. Nou, zeg ik, het moet voor 6 uur op zijn. Dus ik heb het op. Wel raar eigenlijk, is  mijn antwoord. Het moet voor 6 uur op zijn, maar waarom? Ontploft het dan. again geef ik de morfine de schuld… "

Dat was dus mijn morfine avontuurtje. Dit avontuurtje met meneer infuus die mij morfine gaf duurde van vrijdag t/m maandag. Maandag moest ik opnieuw naar de o.k toe. Was er vrijdag al geweest om het infuus in te stellen. De infuusnaald mochten ze niet prikken op de afdeling en morfine mochten ze me niet geven omdat ik in de gaten gehouden moest worden. Zowieso, morfine en astma is geen goeie combi. In elk geval tegen maandag kreeg ik 120 mg oxicontin = morfine en 120 mg morfine.
Maandag ging ik dus weer een ritje door het ziekenhuis maken. Dit maal werd mijn voet doorbewogen. Tenminste ze gingen kijken of het kon. Het kon. Naja, 30% ging. ik het een spitsvoet van 90% of 90 graden. 30%/graden kan worden bewogen de overige 60 %/graden zitten vast of zijn enorm spastisch. 30 procent is spastisch. In elk geval, voor het doorbewegen kreeg ik een narcose en een ruggenprik. Dat ging niet goed. Ik heb door de hoge dosis morfine een ademstilstand en een hartstilstand gekregen. Met reanimatie hebben ze me Godzijdank weer terug gekregen. Maar bleef een hele tijd onstabiel. Heb dus heel erg lang onder bewaking gelegen. Toen ik weer stabiel was mocht ik terug naar mijn kamer, maar moest wel een hele tijd daar ook gecontroleerd worden.
Na dit kleine incidentje ben ik van het morfine infuus afgegaan. Mijn oxicontin is omlaag gegaan. Ik kreeg toen ‘maar’ 90 mg oxicontin. nog een behoorlijke dosering hoor. Dinsdags ben ik weer richting ok gegaan. Nu kreeg ik weer een nieuw infuusmedicijn. Dit maal werd het Ketanest. Elke dag werd het opgehoogd. Het werd eerst een paar miligram de eerste dag. De volgende dag 5 mg etc,etc. Ik verdroeg de bijwerkingen goed, en klaagde niet. Ik werd wel steeds duizeliger, mijn spraak ging er weer aan net als met Ketanest, ik sprak sloom en soms onduidelijk, mijn geheugen werd nog slechter, mijn bewegingen werden ongecontroleerd, kreeg schokken en kon op laatst geen kopje meer vasthouden. Ook werden mijn ogen slechter, en was ik heel erg moe. Ik sliep bijna de hele dag. Maar ik zei dus niets. Ik vond het niet vervelend dat slapen zeker niet. Ik was allang blij zolang had ik niet tot zeer slecht geslapen… dat was gewoon geweldig. maar goed, na ruim een week Ketanest gekregen te hebben werden de bijwerkingen wel erg. Op een nacht voelde ik me vreselijk. Ik kon niet slapen, was misselijk, had hoofdpijn, druk op mijn ogen, de schokken waren vreselijk erg, had pijn op mijn borst, het spreken werd slecht, was zo duizelig dat het leek of ik op een schip zat met windkracht 20. Kortom het ging niet. Toen het ochtend was merkte ik dat ik niets meer kon zien. Tenminste alles was verschrikkelijk wazig, niet leuk meer gewoon. Toen de anesthesist kwam heeft hij de dosis omlaag gedaan. De dag ervoor was het namelijk dubbel zo hoog gezet, dat is me denk ik teveel geworden.
De anesthesist zei dat het infuus er na 2 dagen afmocht. Dat was goed nieuws.
Toen het infuus eraf mocht ben ik gelijk naar beneden gegaan. Daarvoor mocht het niet. Ik mocht niet van de afdeling af,en ik had toen ook mijn eigen rolstoel. Dus ik kon zelf me bewegen.
Donderdag kreeg ik te horen dat ik misschien maandag naar huis toe mocht. Dat was goed nieuws natuurlijk. Maar… ik kon me niet redden om zelf te douchen! Dus de transfer verpleegkundige in geschakeld voor thuiszorg. Zij heeft dat geregeld, en vrijdag hoorde ik dat ik naar huis mocht omdat ik thuiszorg had. mijn vader heeft toen geregeld dat ik zondag naar huis mocht omdat hij anders geen vrij kon nemen. Logisch. En zondag was dichterbij dus extra mooi.
Zondag naar huis gegaan. Met een lading medicatie. mijn vader had bij de apotheek 3 tassen vol aan medicijnen gehaald. 3 grote tassen wel te verstaan!
Zondag kwam natasje een vriendin van mij. Ik was op de bank gaan liggen omdat ik zo moe ben. Maar ben gewoon in slaap gevallen toen.
Maandag kwam de thuiszorg voor het eerst. Het is een erg aardige vrouw, Monique heet ze. Ze helpt me met wassen en aankleden en naar beneden komen omdat ik nog erg zwak op mijn benen sta en duizelig ben. Door alle medicatie ben ik heel zwak en duizelig.
Vandaag kwam iemand alles doornemen en ik heb nu een zorgdossier, net als mijn opa ooit had.
Nu is het wachten op de fysiotherapeut vandaag. Die moet mijn voet doorbewegen, zover als het kan. Dat moet elke dag bewegen om mijn spastischiteit uit mijn voet te krijgen. Of het zal lukken weten ze niet.
Verder wacht ik op een oproep om naar Leiden te gaan. In het LUMC werkt een professor die mij interessant vond om te behandelen. Hij doet een studie naar baclofen en ernstige spasmes. Hij heeft al goede onderzoeksresultaten gehad. Hoe en wat allemaal weten we nog niet. Ik zal er een keer heen moeten voor intake, of ik moet blijven weet ik niet, of ik moet worden opgenomen en voor hoe lang weet ik niet. Wat betreft leiden weet ik nog niets helaas.
Baclofen is een middel voor spierverslappingen. Ik kreeg het eerst voor de krampen, en dat sloeg goed aan. Ik begon met 5 mg en zit nu op 30 mg. Ik merk het goed. Ik ben lichamelijk heel slap en heb weinig spierkracht. Een kopje kan ik niet goed vast houden en dus heb ik zo’n peuterdrinkbeker met een rietje en een deksel, die niet kan redden. Je moet toch wat nietwaar?
Door de baclofen ben ik ook ontzettend moe, evenals door de oxicontin=morfine en nog zoveel andere medicatie. ik zal weer eens mijn medicatie hier neer zetten.. kunnen jullie het zien wat ik moet slikken voor de genen die het interessant vinden.

Lioresal/baclofen 10mg 3x daags 3
Oxycontin/morfine 10mg 3x daags 3 mag niet meer vanwege enge reacties.
Amitriptyline 25mg 1x daags 1
Clondinine 150 mg 2x daags 2
Dmso Creme 5x daags smeren
Fluimicil 600 mg 2x daags 1
Neurotin/gabapentine 3x daags 1 van 600mg en 1 van 300 mg
Vitamine C 500 mg 1 x daags 2
Movicolon Poeder 2 x daags 1
Nexium 40 mg 1 x daags 1
Furandantine 100 mg 1x daags 1
Arcoxia 90 mg 1x daags 1
Paracetamol 500 mg 4 x daags 2

zo dat was het. Nu ga ik stoppen en slapen. doegggg

Ik heb een paar dagen terug de dvds van ‘dagboek van een herdershond’ besteld. Ik weet niet of jullie het kennen maar het is erg leuk. Het is het verhaal van Kapelaan Erik Oudekerke die net afgestudeerd is, en moet beginnen als kapelaan in een klein dorpje in Limburg. De mensen in het dorp zijn erg apart. Elk persoon heeft zijn eigenaardigheden. Zo heb je boer Bonte die altijd wel een eigen mening ergens over heeft, Gekke Bertus die ze niet allemaal op een rijtje heeft, en meer. Een erg leuke serie, en is bekroont met de televisiering. Maar goed, ik heb hem dus.

Verder is het vandaag niet echt mijn dagje. Moest weer naar dat mens van een psycholoog, en dat maakt altijd dat ik me erna niet prettig voel. Ik sta in de ochtend al op met het gevoel alsof er een giga ramp boven mijn hoofd ligt, en naarmate de minuten verstrijken word dat gevoel alleen maar groter en de ramp word alsmaar rampzaliger. Vandaag moest ik ook naar de huisarts, die ook weer zonodig met me moest praten en ook weer mijn voet niet met rust kon laten. Bah, heb het met dokters wel gehad op het moment.

Ik weet in elk geval wel wanneer ik opgenomen word. Volgende week vrijdag om elf uur moet ik in het ziekenhuis zijn. Word ik meteen aangelijnt aan het infuus, en dan is het maar te bezien wanneer ik er weer af mag. Ik baal wel. Meteen een weekend dat erop volgt en dus kan ik meteen me worstelen door saaie ziekenhuis dagen. Ik hoop dat ik mijn laptop mee mag nemen, dan kan ik wat schrijven voor wizardzone.

Ik heb verder nog wat andere films binnen gekregen vandaag.

*Happy Feet
*De magische legende van de Dwergen
*Fountain
*Charlotte’s web

Ach ja, je moet wat nietwaar?

Verder weinig meer te vertellen, dus rest me niets anders om jullie alvast een fijn weekend toe te wensen.

*zwaait* byebye allemaal -xxx- uit Den Helder

Hey daar, alles goed bij jullie anderen in weblogland?

Hier is alles redelijk okee, afgezien dan van een zeer pijnlijke aardbeientong. Nadeeltje van de amoxiciline. Vanmorgen heb ik even contact opgenomen met de waarnemend arts, en die heeft als advies gegeven dat ik moet stoppen. Kan er gewoon niet tegen. Mijn mond ligt ook open, dus tja, het is allemaal geen pretje. Mijn eten bestaat voornamelijk uit vla. Brood eten gaat, maar de korstjes niet, en ik moet soppen. Ook mijn keel doet pijn door die verrekte antibiotica. Ik ga morgen de huisarts zelf even bellen, en zeggen dat het niet zo handig ging met die antibiotica. Dat we elkaar niet zo aardig vonden. De ergste klachten zijn weg… dus wat mij betreft is het in orde (vind ik). Na 3 antibiotica kuren mag het ook wel een keertje dat het over is nietwaar?

Verders wacht ik nog steeds op een oproep voor een ziekenhuis opname. Ik laat het hier zowieso weten als ik opgenomen word hoor.

Uhm, heb ook mijn haar geknipt. Het heet "just out of bed look" ik mag het wel deze look, past precies bij mij. Ik zal een fototje hier neerzetten, maar deze is vrij soft. Ikzelf doe het een stuk ruiger, de kapster durfde het blijkbaar niet aan LOL.

Nou luitjes, ik ga er weer vandoor. De groeten en tot over een paar dagen… als ik weer iets heb om over te bloggen!

C.U laters alligators!!!!